On 2015, with an eye to 2019: a response to the critique by Konstantinos Poulis – by Yanis Varoufakis

In his recent remarks, Konstantinos Poulis expressed the most substantive and essential critique of the strategy I pursued with regard to the creditors both prior to and during my brief term in the Ministry of Finance. In short, his critique was that:

Holiday Reading: Best of 2017, Neville Morley

Once again, I’ve remembered to keep track of the blogs I’ve especially enjoyed over the last year (with the curious exception of April – I don’t know, at this remove, whether I was too busy to read anything, or not much was published, or I was feeling hyper-sniffy at the time so didn’t think there was anything worth recommending. Very happy to get suggestions in the comments of great things that I’ve missed). This doesn’t claim to be a definitive list, just the stuff I came across – often via the Twitter, which continues to be a great way of keeping up with what’s going on in different regions and fields, despite all the management’s efforts to ruin it and drive everyone away – that deserves a more than ephemeral readership…

The Leonardo DiCaprio of Exarcheia, Translator's Note

This short story is one of thirteen that appear in Konstantinos Poulis’ acclaimed fiction debut Ὁ Θερμοστάτης [Thermostat] (Melani Editions, 2014). Poulis and I met on the remote Aegean island of Icaria in the heady Greek summer of 2015—the summer of the “Greferendum” and capital controls, when the fate of Europe seemed to hang in the hands of a tiny nation on the continent’s margins. When I passed through Athens on the way back to the United States, I made a point of stopping by Poulis’ favorite bookstore, Politeia, to pick up a copy of Ὁ Θερμοστάτης. On the plane ride home I read “The Leonardo DiCaprio of Exarcheia” and quickly realized that, without knowing it, I had just met one of the country’s most unique new creative voices.

Today Greece is best known for an illustrious antiquity and ongoing financial crisis. Traces of both appear in the stories collected in Ὁ Θερμοστάτης, yet in oblique and unexpected ways. In «Θρίαμβος» [“Triumph”], the narrator recounts a memory of how one teacher, a philologist, handled an awkward classroom moment by asking a student to read out loud from a piece of pornography—pornography written in the most elevated Greek literary style. In «Νά πῶς μὲ λὲν ἐμένα!» [“That’s what my name is!”], a man frustrated by his inability to understand conversations about the economy sets out to educate himself through impenetrable financial news articles—only to find true satisfaction between the covers of a poetry anthology.

But while these stories were written during the Greek crisis, they are not motivated by or about the crisis. They are stories, above all, about imagination, in the broadest, most thrilling and even perilous (as in the case of “The Leonardo DiCaprio of Exarcheia”) sense of the word. Throughout the collection, Poulis himself also imaginatively experiments with literary form: «Ἑνάμισι τετραγωνικὸ μέτρο» [“One and a half square meters”] is as short as the space it describes is small. In both architecture and dialogue, the stories also bear signs of their author’s decades spent as a theater practitioner: fresh from his degree (and to his mother’s dismay) Poulis first earned money by putting on impromptu performances in front of Athens’ Monastiraki metro station.

As the first piece in the collection, “The Leonardo DiCaprio in Exarcheia” is in many ways programmatic. Its main character, Takis, is a boy with a dream. But it is a wild, insistent dream that soon takes a life of its own—and Takis’ life along with it. The story steadily transforms into its own kind of dreamscape, its contours shaped by a narrator who, through digressive anecdotes and first- and second-person interjections, lures the reader into a contract of complicity in Takis’ fate. For unlike Takis, who is at first exhilarated, then baffled and imprisoned by, his dream, both narrator and reader know from the start that “this is just how dreams are—a land where 1 + 1 = 5 and dogs recite Milton.

Johanna Hanink

Περί 2015, με την ματιά στο 2019: Μια απάντηση στο σχόλιο-κριτική του Κωνσταντίνου Πουλή (*). Του Γιάνη Βαρουφάκη

Σε πρόσφατο σχόλιό του ο Κωνσταντίνος Πουλής εξέφρασε την πιο μεστή και ουσιαστική κριτική στην στρατηγική αντιμετώπισης των δανειστών που ακολούθησα πριν και κατά την διάρκεια της σύντομης θητείας μου στο Υπουργείο Οικονομικών. Περιληπτικά η κριτική του ήταν πως:

Βιβλιοκρισία του Δ. Κούρτοβικ για τον Θερμοστάτη στο βιβιοδρόμιο

Βιβλιοκρισία του Γ. Περαντωνάκη στη bookpress για τον Θερμοστάτη.

Σάτιρα και ξεσάλωμα σε σωστή θερμοκρασία

ΔΕΥΤΕΡΑ, 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015 12:48

Για τη συλλογή διηγημάτων του Κωνσταντίνου Πουλή Ο θερμοστάστης (εκδ. Μελάνι).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Βιβλιοκρισία στην Εφ.Συν. για τον Θερμοστάτη, από τη Μ. Στασινοπούλου

Διακριτές φωνές διηγηματογράφων

pinakas.jpg

Συντάκτης: Μαρία Στασινοπούλου

«Σαν τον μεγάλο θόλο στον ναό του Αγίου Πέτρου και σαν τη μεγάλη φάλαινα, να διατηρείς κι εσύ, άνθρωπε, μια δική σου θερμοκρασία σταθερή σ’ όλες τις εποχές», «Θερμήν επί ψυχροίσι καρδίαν έχεις».

Αλέξανδρος Δαμίγος, για τον Θερμοστάτη

Αλέξανδρος Δαμίγος

Τον Κωνσταντίνο Πουλή τον γνώρισα από το εξαιρετικό δοκίμιο του Τζόναθαν Γκλόβερ: Ηθική απόσταση (εκδ. Έρασμος). Το είχε μεταφράσει και είχε γράψει και ένα εκτενές επίμετρο. Δεν θα ήταν, πιστεύω, υπερβολή να πω ότι το επίμετρο ήταν τόσο έξοχα γραμμένο που επισκίαζε το κείμενο του Γκλόβερ!
Πριν λίγες μέρες διάβασα τη συλλογή διηγημάτων του: Ο θερμοστάτης ( ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΛΑΝΙ). Διηγήματα γραμμένα με τόλμη, χιούμορ, σατιρική διάθεση και απίστευτη ζωντάνια. Τον τελευταίο καιρό πολλοί συγγραφείς γράφουν διηγήματα με τον τρόπο που θα έγραφαν χρονογραφήματα. Μόλις ολοκληρώσουν καμιά δεκαριά, τα εκδίδουν. Είναι επίκαιρα, διαβάζονται ευχάριστα αλλά λογοτεχνία δεν είναι. Ο Πουλής όμως δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Αυτό που γράφει είναι λογοτεχνία! Όλα είναι αξιόλογα αλλά τρία τέσσερα διηγήματα είναι εξαιρετικά και απαιτούν περισσότερες από μία αναγνώσεις για να συνειδητοποιήσεις την αξία τους: "Το κάθισμα του Τζαγκάναθ Σάνκερσεθ", "Ο θερμοστάτης", "Έρως ανεπίκαιρος" και τέλος, ο "Θρίαμβος", του οποίου η δεύτερη ανάγνωση θα πρότεινα να γίνει φωναχτά παρουσία εκλεκτής ομήγυρης...

"Φιγούρες του δικού μας κόσμου", βιβλιοκρισία για τον Θερμοστάτη από τον Κώστα Κουτσουρέλη

Ένας νεαρός κάνει το καλύτερο κάμπινγκ της ζωής του - στην Πλατεία Συντάγματος. Μια παρέα σπουδαστών του Ωδείου είναι σκυμμένη στη μελέτη - μιας συνταγής για μοσχαράκι Ουέλινγκτον. Ένας μαθητής διαβάζει μεγαλοφώνως εμπρός σ' όλη την τάξη - τον Μεγάλο Ανατολικό του Ανδρέα Εμπειρίκου.

Ελισάβετ Κοτζιά για τον Θερμοστάτη:

Το ελληνικό διήγημα ξανά μπροστά, Τ. Μανδηλαρά

Η επικράτεια του λούμπεν (βιβλιοκρ. για τον Θερμοστάτη), της Γ. Οικονομοπούλου

Μπουφονικά πατώντας σε δυο βάρκες, οι ήρωες του Κωνσταντίνου Πουλή μετεωρίζονται βιδωμένοι στα τσιμέντα. Στο μπετόν, κυριολεκτικά, του αστικού περιβάλλοντος, μα κυρίως στις αγκυλώσεις της οικογένειας, των κοινωνικών επιταγών, των εμμονών, του ιδεολογικού ιζήματος, της μανιέρας των ακαδημαϊκών αναφορών, του έθνους, ανάλογα με την περίπτωση. Ζουν στον κόσμο μας, στην επικράτεια του λούμπεν.

Δ. Μουρατίδης, για τον Θερμοστάτη

Δεκατρία διηγήματα περιλαμβάνει η συλλογή «Ο Θερμοστάτης» του Κ. Πουλή. Τρία από αυτά έχουν ήδη δημοσιευτεί σε περιοδικά και blog, αλλά τα υπόλοιπα, βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας. Τα κείμενα της συλλογής, είναι γραμμένα με χιούμορ, ειρωνεία αλλά και αγάπη και τρυφερή διάθεση για τους χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν.

Βιβλιοκρισία του Χρίστου Παπαγεωργίου για τον Θερμοστάτη

«Ελευθερία: πατρίδα μου είναι όπου κρεμάω το μαγιό μου». Βιβλιοκρισία του Θ. Νιάρχου για τον Θερμοστάτη

Σπάνια θα διάβαζες τους τελευταίους μήνες ένα αφηγηματικό βιβλίο όπως η συλλογή διηγημάτων του Κωνσταντίνου Πουλή «Ο θερμοστάτης», όπου τα χαρίσματά του να ισοζυγιάζονται με τα ελαττώματα που θα μπορούσες να του προσάψεις. 

Χούντα ή Ολοκληρωτισμός; Ακυρολεξίες ή αναλογίες; του Φώτη Τερζάκη

Σπύρος Πετρουνάκος στο Αθηνόραμα για τον Θερμοστάτη

Τα δεκατρία διηγήματα στο βιβλίο «Ο Θερμοστάτης» του Κωνσταντίνου Πουλή (εκδ. Μελάνι, €10,65 ) συνδυάζουν την περιγραφική λεπτομέρεια του γραπτού λόγου με την αμεσότητα και απεύθυνση της προφορικής αφήγησης. Τα ηθογραφικά στοιχεία και η κοινωνική κριτική άλλοτε αποτυπώνονται σε φευγαλέες όψεις της πόλης που αιχμαλωτίζονται από το βλέμμα των χαρακτήρων, άλλοτε από τον απομυθοποιητικό ρεαλισμό κάποιου αυθόρμητου αφηγητή. Έρωτες που ακυρώνονται από ένα σύμπαν που αρνείται να συνωμοτήσει υπέρ τους, επιβάτες τρένων που απαιτούν κάτι καλύτερο από τις περιστάσεις, σκηνές βίας που αγγίζουν τα όρια του σουρεαλισμού, φιλοσοφικού τύπου συζητήσεις για το «χιλιόμετρο μηδέν».  

http://www.athinorama.gr/daylife/article.aspx?id=2503906

Κατερίνα Σχινά, για τον Θερμοστάτη

Κατερίνα Σχινά, Βιβλία για τα Χριστούγεννα, "The Books' Journal", τχ. 51, Ιανουάριος 2015, σ. 72-3: "Υποδόρια ειρωνεία, αποστασιοποιημένη διάθεση, πολιτική εγρήγορση που αποφεύγει τις ιδιαίτερα ηχηρές φωνασκίες, θεατρική ζωντάνια αντλημένη από τη ρώμη των λαϊκών δρωμένων και της κομέντια ντελ άρτε, οξεία αίσθηση του παραλόγου, χιούμορ και τρυφερότητα χαρακτηρίζουν τα δεκατρία αφηγήματα της συλλογής, μικρά επεισόδια της τραγικής φαρσοκωμωδίας που εκτυλίσσεται γύρω μας σ' έναν τόπο με παραλοϊσμένους, ακυρωμένους ανθρώπους. Στον πυρήνα αυτών των αφηγημένων ανάλαφρα, απλά, καθημερινά, σαν σύγχρονα παραμύθια, ιστοριών, η αναζήτηση του έρωτα, η οικονομική και πολιτική κρίση, η αξιακή έκπτωση, ο εκτροχιασμός του δημόσιου βίου".

http://booksjournal.gr/…/84_178d11fb55834366e0e49911d8853a95

Κλαυσίγελως εποχής, του Σπύρου Γιανναρά, για τον Θερμοστάτη.

Φόρο στοὺς ρακοσυλλέκτες! - Κείμενα γιὰ τὴν κρίση, Βιβλιοκρισία του Αυγουστίνου Τσιριμώκου

Φόρο στοὺς ρακοσυλλέκτες! - Κείμενα γιὰ τὴν κρίση

τοῦ Κωνσταντίνου Πουλῆ

Ἐκδόσεις The Press Project 2012